Een echtscheiding raakt bijna altijd het vastgoed, want de gezinswoning is meestal het grootste gezamenlijke goed. In Wallonië bevindt de woning zich na de breuk in onverdeeldheid: beide ex-partners bezitten een aandeel en niemand kan verplicht worden om in die onverdeeldheid te blijven. Dat wettelijke beginsel ("niemand is verplicht in onverdeeldheid te blijven") is de sleutel: als een van beiden wil verkopen, kan de andere dat op termijn niet blokkeren.
Er zijn drie klassieke pistes. De eerste is de minnelijke verkoop aan een derde: u verkoopt samen, verdeelt de opbrengst volgens ieders aandeel en dat levert doorgaans de beste prijs op. De tweede is de uitkoop, waarbij een partner het volledige eigendom overneemt en de andere een opleg betaalt; dat veronderstelt dat die partner de herfinanciering rond krijgt. De derde, en enkel als laatste redmiddel bij blijvend conflict, is de openbare verkoop via licitatie, die vaak een lagere waarde opbrengt.
Fiscaal is er goed nieuws. Het verdeelrecht dat op de verdeling van de onverdeeldheid drukt, blijft in Wallonië op 1 % voor een echtscheiding of het einde van een wettelijke samenwoning, terwijl het voor andere uitonverdeeldhedingen in de loop van 2026 naar 3 % gaat. Bovendien is de meerwaarde op de gezinswoning vrijgesteld wanneer u er in de 18 maanden voor de verkoop minstens 12 maanden gedomicilieerd was. Het huwelijksstelsel (gemeenschap van goederen, scheiding van goederen) bepaalt hoe de opbrengst verdeeld wordt; laat dit steeds door uw notaris nakijken.
In één oogopslag
| Piste | Hoe het werkt | Aandachtspunt |
|---|---|---|
| Minnelijke verkoop aan derde | Samen verkopen, opbrengst pro rata verdelen | Beste marktprijs, akkoord van beiden nodig |
| Uitkoop met opleg | Eén partner koopt het aandeel over | Herfinanciering moet rondkomen |
| Openbare verkoop (licitatie) | Rechtbank beveelt verkoop bij conflict | Vaak lagere opbrengst, laatste redmiddel |
| Verdeelrecht | 1 % bij echtscheiding | Blijft 1 %, ook in 2026 |